Κλινικές Παρουσιάσεις

Εισηγητές: Μέλη του Φόρουμ της Αθήνας Συντονισμός: Κατερίνα Καραγιάννη

Οι κλινικές παρουσιάσεις εντάσσονται στις θεσμικές εκδηλώσεις του Φόρουμ της Αθήνας και συμπεριλαμβάνονται στο πρόγραμμα Κλινικών Εκπαιδεύσεων σταθερά μέσα στα χρόνια. Πρόκειται για την παρουσίαση και επεξεργασία κλινικού υλικού αναλύσεων σε εξέλιξη. Μια πρακτική την οποία εισήγαγε ο ίδιος ο Φρόιντ, καθώς επέλεξε την αφήγηση ως μέθοδο μετάδοσης του αναλυτικού λόγου, και την οποία τροποποίησε μέσα στα χρόνια από λεπτομερή περιγραφή σε απλή αναφορά προκειμένου να αναδείξει ένα σημείο της θεωρίας ή να εισάγει μια διάκριση μεταξύ δυο κλινικών οντοτήτων. Ο Λακάν από την άλλη αναφερόταν μόνο συνοπτικά σε περιπτώσεις ασθενών με την έννοια της αφήγησης. Αντιθέτως, θεωρούσε πολλή σημαντική την παρουσίαση ασθενών, πρακτική την οποία εισήγαγε το 1955 στο Ψυχιατρικό Νοσοκομείο της Αγίας Άννας στο Παρίσι και η οποία αποτέλεσε ανατροπή, όχι με την έννοια του πρωτοφανούς καθώς αποτελούσε ήδη μακρά παράδοση στην εκπαίδευση των νέων ψυχιάτρων ήδη από το 1814. Αλλά, καθώς αυτή η πρακτική επέτρεπε στου νοσηλευόμενους ασθενείς να συναντήσουν τον ψυχαναλυτικό λόγο και μέσω αυτής της συνάντησης να αναδειχθεί το υποκείμενο και όχι η διαταραχή ή η νόσος αποφεύγοντας έτσι την αντικειμενοποίηση τους . Πρακτική την οποία επιχειρούμε να υιοθετήσουμε με την από διετίας συνεργασία του Φόρουμ της Αθήνας με την Ψυχιατρική Κλινική Γαλήνη στην παρουσίαση ασθενών.

Τελικά τι είναι της τάξεως της μετάδοσης αυτού του λόγου σε μια κλινική παρουσίαση; Καθώς πρόκειται για την παρουσίαση και επεξεργασία του λόγου του υποκειμένου, κανείς μπορεί να αναρωτηθεί πάνω σε όλα εκείνα που συγκροτούν το ίδιο το υποκείμενο. Αυτό που το κάνει να υποφέρει στο ίδιο του το σώμα, η επανάληψη του συμπτώματος του, η σχέση με την επιθυμία, η συνάντηση με την απόλαυση του Άλλου. Όταν μιλάμε για κλινικό υλικό στην ανάλυση, δεν μιλάμε απλώς για την μεταφορά πληροφοριών, δημογραφικών και άλλων. Σε αυτή την περίπτωση δεν θα χρειαζόταν ένας αναλυτής θα αρκούσε ένας στενογράφος. Αυτό που διαφοροποιεί μια κλινική παρουσίαση από μια παράθεση πληροφοριών, είναι το γεγονός ότι αποδέκτης της πληροφορίας είναι ο αναλυτής. Είναι η αναλυτική του θέση και η επιθυμία του που επιτρέπει να αναδειχθεί ο διχασμός του υποκειμένου, αυτό το κάτι της τάξεως του Πραγματικού στο οποίο συνεχώς σκοντάφτει. Ανεξάρτητα από τις συνιστώσες της εκάστοτε υποκειμενικότητας, αυτό που τελικά είναι της τάξεως της μετάδοσης είναι αυτή η ιδιαίτερη θέση στην οποία προσφέρεται ένας αναλυτής μέσω της επιθυμίας του να αναδειχθεί το ομιλ-ον.

Η φετινή θεματική των Κλινικών Κολλεγίων μας δίνει την δυνατότητα να εξετάσουμε το ζήτημα του σώματος από πολλές σκοπιές. Σε μια εποχή όπου η εξέλιξη της τεχνολογίας επιτρέπει την εξ αποστάσεως συνάντηση ακόμα και στην ψυχανάλυση, δεν μπορούμε να μην αναλογιστούμε την γνωστή ρήση του Λακάν, «… το υποκείμενο βρίσκεται εκεί που βρίσκεται το σώμα του…». Άραγε το όφελος του μη αποκλεισμού από την θεραπεία μπορεί να υπερκεράσει την απουσία συνάντησης των σωμάτων; Άλλωστε κανείς παντού πηγαίνει με το σώμα του, ακόμα και ο αναλυτής.

Ημερομηνίες: 21/11, 19/12/2026 & 14/03, 27/03, 15/05, 05/06/2027

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ 

1. Luis Izcovich, The clinical case in Psychoanalysis, Routledge, 2025.

Graphic designer: Maria Grillaki