BEGIN:VCALENDAR
VERSION:2.0
METHOD:PUBLISH
CALSCALE:GREGORIAN
PRODID:-//WordPress - MECv7.15.0//EN
X-ORIGINAL-URL:https://champlacanienathenes.net/
X-WR-CALNAME:Φόρουμ της Αθήνας - Λακανική Ψυχανάλυση
X-WR-CALDESC:Διεθνής των Φόρουμ - Σχολή Ψυχανάλυσης των Φόρουμ του Λακανικού πεδίου
REFRESH-INTERVAL;VALUE=DURATION:PT1H
X-PUBLISHED-TTL:PT1H
X-MS-OLK-FORCEINSPECTOROPEN:TRUE
BEGIN:VEVENT
CLASS:PUBLIC
UID:MEC-4cb025ea2a6797ed3f1246b21fd79409@champlacanienathenes.net
DTSTART:20220219T151500Z
DTEND:20220219T191500Z
DTSTAMP:20220207T111200Z
CREATED:20220207
LAST-MODIFIED:20220210
PRIORITY:5
SEQUENCE:0
TRANSP:OPAQUE
SUMMARY:Η διεύθυνση της θεραπείας
DESCRIPTION:17:15 Η έβδομη σφραγίδα, Μπέργκμαν\n19:15 Εισήγηση Λευτέρη Χαρίτου\n \nΣε άμεση συνάρτηση και σε διάλογο με το θέμα των κλινικών εκπαιδεύσεων της φετινής χρονιάς, «Τι είναι Ψυχαναλυτική κλινική;» επιλέχθηκε ως θέμα του Σεμιναρίου του Φόρουμ της Αθήνας, «Η κατεύθυνση (ή διεύθυνση) της θεραπείας και οι αρχές της εξουσίας της ». Η ομιλία του Λακάν με τον ομώνυμο τίτλο, την οποία θα μελετήσουμε στα πλαίσια του Σεμιναρίου, έλαβε χώρα στο Συνέδριο Ψυχανάλυσης στο Royamont το 1958, που διοργάνωσε η νεοσύστατη τότε Φροϋδική Εταιρία του Παρισιού. Η Φ.Ε.Π. προέκυψε από την αποχώρηση του Λακάν πέντε χρόνια νωρίτερα από την Ψυχαναλυτική Εταιρεία του Παρισιού, γεγονός που είχε ως συνέπεια τη διαγραφή του από τη Διεθνή της Ψυχανάλυσης, διαγραφή που κόστισε στο Λακάν και την οποία ποτέ δεν αποδέχθηκε.\nΟ Λακάν διαφωνούσε με την απομάκρυνση της Φ.Ε.Π από τη διδασκαλία του Φρόυντ και με τη μετατροπή της ψυχαναλυτικής αγωγής, που έχει ως κέντρο το ασυνείδητο, σε μια ψυχοθεραπεία με στόχο την ενδυνάμωση του εγώ. Η ρήξη το 1953 ήταν αναπόφευκτη. Ξεκίνησε έτσι μια έντονη αντιπαράθεση ανάμεσα στις δύο σχολές, μέρος της οποίας ήταν και το συγκεκριμένο συνέδριο. Είναι σημαντικό να λάβουμε υπόψη καθώς θα μελετούμε το κείμενο του Λακάν, ότι με αυτό απαντά στα κείμενα του Μωρίς Μπουβέ τα σχετικά με την ψυχαναλυτική ερμηνεία και με τη μεταβίβαση. Με μαχητικό τόνο, στη διάλεξή του, θίγει ένα προς ένα τα σημεία διαφωνίας του με τον τελευταίο και επιχειρηματολογεί για την κατάρριψη τους. Το 1961, μη αρκούμενος στην προφορική του απάντηση, εκδίδει το γραπτό κείμενο της διάλεξης του στο περιοδικό « Ψυχανάλυση » με τίτλο\n« Δομικές Προοπτικές ». Αργότερα, το 1966, το κείμενο θα συμπεριληφθεί στα Γραπτά με τον τίτλο που γνωρίζουμε.\nΗ πολιτική χροιά που διέπει αυτή τη διάλεξη είναι ήδη εμφανής από τον τίτλο της. Ο όρος «Direction», που επέλεξε ο Λακάν, δεν έχει τυχαία διττή σημασία. Ο ομιλητής τείνει μέσω του διφορούμενου του όρου να υπογραμμίσει τη διαφορά ανάμεσα στη διεύθυνση της ψυχαναλυτικής αγωγής, κύριο μέλημα και καθήκον του ψυχαναλυτή, και στην κατεύθυνση του ίδιου του αναλυόμενου ή της ζωής του, κύριο λάθος κατά το Λακάν, που πρέπει ο αναλυτής να αποφύγει. Καταγγέλει έτσι τις παρεκτροπές της Διεθνούς της Ψυχανάλυσης, που « θέλουν το καλό » του αναλυόμενου, δηλαδή γνωρίζουν ποιο είναι το καλό για εκείνον καλύτερα από εκείνον, και απομακρύνονται με αυτόν τον τρόπο από το δρόμο που χάραξε ο Φρόυντ, που είναι η αποκωδικοποίηση της γνώσης του ασυνειδήτου.\nΠαρά τη χρονολογική τοποθέτηση του κειμένου στη δεδομένη ιστορική περίοδο που προαναφέρθηκε, τα ερωτήματα που αυτό εγείρει καθώς και οι απαντήσεις που τείνει να δώσει,\nείναι ακόμη και σήμερα επίκαιρα, ως αντίλογος στο βιοϊατρικό μοντέλο και στην κατάργηση της έννοιας του υποκειμένου που αυτό συνεπάγεται. Το κείμενο προάγει την ψυχανάλυση ως αντιστάθμισμα της κυρίαρχης κουλτούρας του αποτελέσματος, της αποτελεσματικότητας και της επιτυχίας. Η φιλοδοξία του είναι να συμπυκνώσει τις βασικές αρχές της εκπαίδευσης των ψυχαναλυτών, οι οποίες τους διαφοροποιούν από τους θεραπευτές του « αποτελέσματος ».\nΈτσι, θα δούμε ποια είναι εκείνα τα εργαλεία που έχει στη διάθεση του ο ψυχαναλυτής και πώς η ηθική της ψυχανάλυσης του προτείνει να τα χρησιμοποιήσει, ποια είναι η θέση της ψυχαναλυτικής ερμηνείας, πώς ο ψυχαναλυτής διαχειρίζεται τη μεταβίβαση, και ακόμη, τι σημαίνει η μυστηριώδης πρόταση του Λακάν ότι ο αναλυτής πρέπει να πληρώσει με φράσεις, αλλά επίσης με το άτομο του; Τι εννοεί ο Λακάν όταν λέει ότι ο ψυχαναλυτής πρέπει να κάνει το νεκρό, όπως στο μπριτζ;\nΕξίσου σημαντικό με τη « Λειτουργία και Πεδίο της Ομιλίας και της Γλώσσας » για τη θεωρία της ψυχανάλυσης, « Η Διεύθυνση της Θεραπείας » αποτελεί θεμελιώδες κείμενο για την εμβάθυνση στην κλινική πράξη.\nΣυντονισμός: Θώμη Μανωλοπούλου\nΕισηγητές: Μέλη του Φόρουμ της Αθήνας & προσκεκλημένοι ομιλητές.\n \n \n \nΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ\n                Στην Ελληνική γλώσσα \n                 Σίγκμουντ  Φρόυντ, \n\nΗ δυσφορία μέσα στον πολιτισμό, Πλέθρον, 2013.\nΗ τεχνική της ψυχανάλυσης, Επίκουρος 1985.\nΠέντε ιστορικά ασθενείας, Επίκουρος 2014.\nΕισαγωγή στην ψυχανάλυση, Επίκουρος 1996.\nAναστολή, σύμπτωμα και άγχος, Μεταίχμιο 2018\nΝέα σειρά των παραδόσεων για την εισαγωγή στην ψυχανάλυση, Επίκουρος 1977.\nΠερατή και μη περατή ανάλυση, Πλέθρον 2008.\nΚατασκευές στην ψυχανάλυση, στο Εκ των υστέρων, τεύχος 1, Εξάντας 1997.\nΓια τη δυναμική της μεταβίβασης, παρατηρήσεις για τον έρωτα μεταβίβασης, Πλέθρον, 2010.\nΓια την εισαγωγή της θεραπείας, ανάμνηση, επανάληψη, επεξεργασία, Πλέθρον, 2010.\nΠρακτική ψυχανάλυση, Επίκουρος, 1975.\nΜαθήματα ψυχικής ανατομίας, Ροές, 2004.\nΗ Ερμηνεία των ονείρων, Πλέθρον, 2018.\nΤο ευφυολόγημα και η σχέση του με το ασυνείδητο, Πλέθρον, 2009\nΜια σύνοψη της ψυχανάλυσης, Πλέθρον, 2017\n\n \nΖακ Λακάν, \n Γραπτά\n\nΗ κατεύθυνση της θεραπείας και οι αρχές της εξουσίας της, Εσωτερική Έκδοση της Σχολής Ψυχανάλυσης των Φόρουμ του Λακανικού Πεδίου.\nΠερί ενός προκαταρκτικού ερωτήματος σε κάθε πιθανή θεραπευτική αγωγή της ψύχωσης, μετάφραση Α. Πόρου, Δ. Βάγιας, Χ. Ιωακειμίδης, Εσωτερική Έκδοση της Σχολής Ψυχανάλυσης των Φόρουμ του Λακανικού Πεδίου.\nΛειτουργία και πεδίο της ομιλίας και της γλώσσας στην ψυχανάλυση, Εκκρεμές, 2005.\n\n \nΤο Σεμινάριο \n\nΒιβλίο ΧΙ, Οι τέσσερις θεμελιακές έννοιες της ψυχανάλυσης, μετάφραση Α. Σκαρπαλέζου, Εκδόσεις Κέδρος, Αθήνα, 1982 [εξαντλημένο].\nΒιβλίο VIII, Η μεταβίβαση, Εκδόσεις Εκκρεμές, Αθήνα, 2019\nΒιβλίο XVII, Το αντίστροφο της ψυχανάλυσης, Εκδόσεις Ψυχογιός, Αθήνα, 2015\n\n \nΚείμενα άλλων συγγραφέων \n\nFilloux JC. Παιδαγωγική και ψυχανάλυση, Gutenberg, 2011.\nStrauss Claude-Levi, Δομική Ανθρωπολογία, Κέδρος, 2010.\nClaude Leger & Jean Pierre Drapier, Ψυχανάλυση και Ψυχιατρική, μια διαρκής παρεξήγηση, Ίνδικτος, 2012.\n\n \nΒιβλιογραφία στην Αγγλική γλώσσα \n\nLacan, J. The Seminar of Jacques Lacan, Book I: Freud’s Papers on Technique, WW Norton & Co. , 1991 (διαθέσιμο στοcom)\nLacan, J. The Seminar of Jacques Lacan, Book VII: The Ethics of Psychoanalysis, Routledge, 2004 (διαθέσιμο στα Public)\nLacan, J. The Seminar Book XIXa: The Knowledge of the Psychoanalyst (διαθέσιμο σε ηλεκτρονική μορφή στοcom)\nDeutsch, H. The Psychoanalysis of Sexual Functions of Women, Taylor & Francis Ltd., 1991 (διαθέσιμο στο bookdepository.com)\nSharpe, E. F. Dream Analysis, Taylor & Francis Ltd., 1995 (διαθέσιμο στοcom) Dunker, C. The Constitution of the Psychoanalytic Clinic, Routledge, 2018 (διαθέσιμο στο Amazon) Quinet, A. Lacan’s Clinical Technique, Routledge, 2017 (διαθέσιμο στο bookdepository.com) Jazani, B. Lacanian Psychoanalysis from Clinic to Culture, Routledge, 2020 (διαθέσιμο στο bookdepository.com)\n\n \nΒιβλιογραφία στη Γαλλική γλώσσα \n\nLettre à Fliess du 21 Septembre 1897 dans « Naissance de la psychanalyse », Paris, PUF, 1956 et dans « Lettres à Fliess », édition complète, Paris, PUF, 2006.\nFonction et champ de la parole et du langage en psychanalyse, conférence de Rome, 26 et 27 septembre 1953, dans Écrits, Paris, Seuil, 1966,\nProposition sur le psychanalyste de l’Ecole, Autres Ecrits, Paris, Seuil, 2001.\nRadiophonie, Autres Ecrits, Paris, Seuil, 2001.\nLa Direction de la cure et les principes de son pouvoir, Écrits, Paris, Seuil, 1966.\nLe Séminaire livre I, Les écrits techniques de Freud (1953-1954), Paris, Seuil, 1975.\nLe Séminaire livre II, Le moi dans la théorie de Freud et dans la technique de la, psychanalyse (1954-1955), Paris, Seuil 1978.\nLe Séminaire, livre IV, La relation d’objet (1956-1957), Paris, Seuil, 1998.\nLe Séminaire, livre V, Les formations de l’inconscient (1957-1958), Paris, Seuil, 1998.\nLe Séminaire, livre VI, Le désir et son interprétation, (1958-1959), Paris, Martinière, 2013.\nLe Séminaire, livre VII, L’éthique de la psychanalyse, (1959-1960), Paris, Seuil, 1986.\nLe Séminaire, livre VIII, Le transfert, (1960-1961), Paris, Seuil, 2001.\nLe Séminaire, livre XI, Les quatre concepts fondamentaux de la psychanalyse, (1964), Paris, Seuil, 1990.\nLe Séminaire, livre XII, Problèmes cruciaux pour la psychanalyse, (1964-1965) pro manuscripto Staferla.\nLe Séminaire, livre XIII, L’objet de la psychanalyse, (1965-1966), pro manuscripto staferla.\nLe Séminaire, livre XV, L’acte psychanalytique, (1967-1968), pro manuscripto staferla.\n\n
URL:https://champlacanienathenes.net/events/i-diefthynsi-tis-therapeias/
CATEGORIES:Σεμινάριο του Φόρουμ της Αθήνας
LOCATION:Αγίας Φιλοθέης 17, Πλάκα
ATTACH;FMTTYPE=image/jpeg:https://champlacanienathenes.net/wp-content/uploads/SEMINAR-OF-THE-FORUM.jpg
END:VEVENT
END:VCALENDAR